اواپراتور یک وسیله تبادل حرارتی پرکاربرد در تولیدات صنعتی و زندگی روزمره است. عملکرد اصلی آن دستیابی به انتقال حرارت و جداسازی مواد از طریق فرآیند تغییر فاز از مایع به گاز است.
به طور خاص، یک تبخیرکننده، حلال (مانند آب) را در یک مایع با حرارت دادن یا کاهش فشار به حالت گاز تبخیر می‌کند، در حالی که املاح (مانند نمک‌ها، مواد آلی و غیره) غلیظ یا متبلور می‌شوند و در نتیجه به جداسازی، خالص‌سازی یا کاهش حجم دست می‌یابند. این فرآیند در صنایع شیمیایی، دارویی، فرآوری مواد غذایی، تصفیه فاضلاب و شیرین سازی آب دریا نقش بی بدیلی ایفا می کند.
هسته یک اواپراتور فرآیند تبادل انرژی است. با در نظر گرفتن یک اواپراتور چند{1}}به عنوان مثال، از چندین واحد تبخیر متصل به صورت سری استفاده می‌کند و از بخار ثانویه تولید شده در اثر قبلی به عنوان منبع گرما برای اثر بعدی استفاده می‌کند و به استفاده آبشاری از انرژی حرارتی دست می‌یابد، بنابراین مصرف انرژی را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد. برای مثال، مصرف انرژی یک اواپراتور سه‌اثر-تنها در حدود 1/3 اواپراتور تک اثره-است. علاوه بر این، اواپراتورهای غشایی از طریق نفوذ انتخابی غشاهای ریز متخلخل به جداسازی حلال و املاح دست می‌یابند که مصرف انرژی پایین و دمای عملیاتی پایین را نشان می‌دهند، که آنها را به ویژه برای غلظت مواد حساس به گرما مناسب می‌سازد.
